İnsan hayatı ne kadar kısa.Her zaman hatırladığın gibi kalacak herşey sanıyorsun;aslında hiçbişeyin aynı kalmadığını bildiğin halde.Hayatın aldatmacasından biri de bu bence.Hayat insanın yaşamında hiç kapanmayacak,günden güne onu boşluklara sürükleyen kara delikler açmaya başlıo bir süre sonra.Bende bunu tatmaya başladım artık.Annemi kızdırıp,ondan kaçdığım anlarda bana kol kanat geren,acıktığımda ekmek arası bişeler hazırlayıp veren,kışın sıcak olsun ayaklarım üşümesin die üşenmeden patik ören kadın artık yok hayatımda.Öyle zor ki bu gerçeğe alışmak,nasıl kabullenilir bilemiyorum.Şimdi herşein uzağında hiçbirşeyin farkında diilim ama bayram geldiğinde artık öpülecek bi çift el eksildi evimizden.
Vedalaşamadık senle,gözlerinin içine son kez bakamadım bile;korktum ağlamaktan.Keşke sarılsaydım sana doya doya.Bu kez şaka yapmadın bize,hepimizi arkanda yarım bıraktın...
Ölümü sığdıramaz,
Akıl daracık koğuk.
Ölemez, çıldıramaz,
Ağlar boğuk boğuk.
İlaç yarım, şişede,
Koltuk mahzun, köşede,
Ev halkı telaşede,
Ölü yerde, sopsoğuk...